Zostało znalezionych 38 postów dla zapytania: Lonnie Johnson

Witam!
W tym wydaniu posłuchamy troszkę nowości. Między innymi Davis Coen, Travis Haddix i gwiazda festiwalu Jimiway - Larry Garner. Wrócimy też do Lonniego Johnsona i jego utworów w innych wykonaniach.
Do usłyszenia Sławek

''From Memphis to Norfolk'' Robert Johnson 17.04.08, 21:00

Właściwie Robert Leroy Johnson, urodzony 8.05.1911r. w Hazlehurst w stanie Missisipi (USA); zmarł 16.08.1938r. w Greenwood w stanie Missisipi.

Istnieje wiele sprzeczności, co do daty jego urodzenia, jego ojcem był Charles Dodds, jednakże w momencie urodzenia syna, jego matka Julia, żyła już z Noahem Johnsonem - stąd nazwisko nazwisko muzyka.
Postać Roberta Johnsona otoczona jest tajemnicą. Prowadził wędrowne życie, dużo pił, był człowiekiem nieufnym i nieprzystępnym.
Był dwukrotnie żonaty. Pierwsza żona zmarła przy porodzie, druga - Esther Lockwood - ''wniosła'' do małżeństwa syna, znanego później bluesmana - Roberta ''Juniora'' Lockwooda.

Robert Johnson szybko opuścił dom rodzinny i wyruszył w drogę przy okazji pobierając nauki u wielkich mistrzów gatunku. Son House uczył go gry na harmonijce i techniki ''bootleneck'', Willie Brown i Lonnie Johnson radzili mu, aby zrezygnował ze śpiewania i gry na gitarze, gdyż uważali, że nie ma ku temu predyspozycji. Gdy po jakimś czasie Robert Johnson wystąpił przed nimi ze swoim repertuarem - jedynym racjonalnym wytłumaczeniem szybkich postępów jakich dokonał w grze na gitarze była pomoc nieczystych mocy, stąd diaboliczna legenda, która przylgnęła do tego muzyka.

Posługiwał się także technikami zaczerpniętymi z gry innych, np. Charleya Pattona, czy Ike'a Zinnermana. Stał się z kolei wzorcem dla tak wpływowych muzyków, jak Muddy Waters czy Elmore James oraz ich następców.
Był pierwszym muzykiem w swoim pokoleniu, który wykorzystywał twórczo kompozycje innych, przystosowując i wzbogacając ich pomysły, dodając oryginalności utworom, które go zainspirowały.
Grywał na całym Południu, aż w końcu odkryty został przez Erniego Oertle, który doprowadził do dwóch sesji nagraniowych dla American Record.

W sumie Johnson nagrał 41 kompozycji w pięciu sesjach nagraniowych, a najważniejsze z nich odbyły się w San Antonnio (23 - 27.11.1936r.) Dallas (19 - 20.06.1937r.); późniejszej piosenki ''burdelowej'', nagranej na prośbę obsługi technicznej, jak dotąd nie odnaleziono. Nigdy nie udało się ustalić, czy - a jeśli tak, to które - z jego utworów były napisane specjalnie do studia i ile z nich regularnie śpiewał na koncertach, choć jego współpracownik Johnny Shines wielokrotnie mówił o tym, jakie wrażenie piosenka ''Come On In My Kitchen'' robiła na publiczności.
W czasie nagrań Johnson miał zwyczaj śpiewania do kątów sali. Był to jeden ze sposobów wzmacniania głosu, które Ry Cooder nazwał ''zasilaniem kątowym''.

Zmarł w wieku 27 lat, otruty w wyniku zawirowań damsko męskich.

Mniej więcej w tym samym czasie John Hammond, człowiek poszukujący wykonawców i repertuaru dla wytwórni Columbia, starał się, aby Johnson reprezentował bluesa na koncercie zatytułowanym ''From Spirituals To Swing'', który miał odbyć się w Carnegie Hall w Nowym Jorku 23.12.1938r. Johnsona zastąpił wówczas Big Bill Broonzy.
Istnieją spore wątpliwości, co do miejsca jego pochówku, na żadnej z płyt nagrobnych nie widnieje jego nazwisko.
Przyglądając się jego karierze z perspektywy czasu, warto zanotować, że tylko pierwsza płyta Johnsona - ''Terraplane Blues'' - sprzedała się od razu. Najbliżsi przyjaciele i rodzina Johnsona nie mieli pojęcia o jego nagraniach, aż do czasu, kiedy wiele lat później skontaktowali się z nimi tacy badacze jego kariery, jak Gayle Dean Wardlow i Mack McCormick.

Jego muzyka zyskała popularność w latach 80. m.in. za sprawą filmu ''Crossroads'', a Robert Johnson został okrzyknięty ''archetypem prawdziwego bluesmana''.

źródło: http://blues.forall.pl

Lighting Hopkins http://pl.youtube.com/watch?v=PILGaerSSEk

Bukka White http://pl.youtube.com/watch?v=bsMpHHSLSlc

Big Bill Broonzy http://pl.youtube.com/watch?v=2ryQzSYY5pQ

Lonnie Johnson http://pl.youtube.com/watch?v=JGpNJGQugfM

J. B. Lenoir http://pl.youtube.com/watch?v=kbje6cyAzqY

John Lee Hooker http://pl.youtube.com/watch?v=77pmWCpMNkI

Johnny Shines http://pl.youtube.com/watch?v=apWm5lRkejM

25 sierpnia ukaże sie najnowszy album B.B.Kinga zatytułowany "One Kind Favor". Jego producentem jest T-Bone Burnett. W nagraniu wzięli udział Dr. John, Jim Keltner i Nathan East.

Lista utworów:
"See That My Grave Is Kept Clean" (Lemon Jefferson)
"I Get So Weary" (T-Bone Walker)
"Get These Blues Off Me" (Lee Vida Walker)
"How Many More Years" (Chester Burnett)
"Waiting For Your Call" (Oscar Lollie)
"My Love Is Down" (Lonnie Johnson)
"The World Is Gone Wrong" (Walter Vinson & Lonnie Chatmon)
"Blues Before Sunrise" (John Lee Hooker)
"Midnight Blues" (John Willie "Shifty" Henry)
"Backwater Blues" (Big Bill Broonzy)
"Sitting On Top Of The World" (Walter Vinson & Lonnie Chatmon)
"Tomorrow Night" (Lonnie Johnson).

B.B.King myśli Pan o płycie “One Kind Favor“

1. See That My Grave Is Kept Clean (Lemon Jefferson)
2. I Get So Weary (T-Bone Walker)
3. Get These Blues Off Me (Lee Vida Walker)
4. How Many More Years (Chester Burnett)
5. Waiting For Your Call (Oscar Lollie)
6. My Love Is Down (Lonnie Johnson)
7. The World Is Gone Wrong (Walter Vinson & Lonnie Chatmon)
8. Blues Before Sunrise (John Lee Hooker)
9. Midnight Blues (John Willie “Shifty” Henry)
10. Backwater Blues (Big Bill Broonzy)
11. Sitting On Top Of The World (Walter Vinson & Lonnie Chatmon)
12. Tomorrow Night (Lonnie Johnson)

nie słyszałem jej, ale czytałem pochlebne opinie. Co Pan dzisiaj zaprezentuje ?

Cytat:

bluesmen, grał na Maxwell Street.
Odkrył go wszystkim nam znany człowiek .
Pracował z Sony Boyem II i całą plejadą ówczesnych gwiazd bluesa.
Wplatał się w pewną strzelaninę,aby nie ponosić konsekwencji - opuścił stan w którym mieszkał.I tak wylądował za kratkami ( spowodował wypadek samochodowy)
Na drugie tak naprawdę miał George

brał udział w europejskiej trasie koncertowej American Folk Blues Festival

On grał na gitarze, harmonijce, bandżo ...

o tym jak się ulotnił po tej strzelaninie, aby zatrzeć po sobie ślady, przybrał nowe imię i nazwisko. Pod tym nazwiskiem Go znamy.
Lonnie Johnson był o 6 lat od niego starszy

On występował na Maxwell Street np z Jimmym Rogersem.

Pracował z Joe Williamsem,Sleepy Johnem Estesem, Sunnylandem Slimem
Sonny Boyem II ( Johny Lee)

25 kwietnia, piatek, godzina 22:00, www.sfera.umk.pl (po kliknieciu w przycisk "Posluchaj" na dole ekranu) lub po wpisaniu do Winampa (Windows Media Playera) adresu URL: http://www.sfera.umk.pl/sfera.m3u

Inaczej niz zwykle, w najblizszym programie przewaga pan.

W audycji pojawia sie:

- Eleanor Ellis (feat. Phil Wiggins & Michael Baytop)
- Mitch Woods & The Lazy Jumpers,
- Dani Wilde (feat. Ian Parker),
- Eddy "The Chief" Clearwater (feat. Ronnie Baker Brooks, Billy Branch, Lonnie Brooks, Jimmy Johnson & Otis Clay),
- Eden Brent.

Do uslyszenia w piatek o 22:00,
Przemek Draheim

No proszę, a jednak. A trochę się dziwiłem, że nikt nie komentował na blues.com.pl gry Nico.

Ok. Ostatnia audycja:

FTB 20 sierpnia - Paul Lamb i J. J. Milteau - grają w Polsce już dziś, Lonnie Johnson z działu JAZZ BLUES, Matt Schofield Trio ciąg dalszy, kącik klasyki - Blind Boy Fuller - wybór i komentarz Arka Korolika, a na koniec szczypta fantastycznych dźwięków Booby Barnesa.

W najbliższej audycji m.in. zapowianany wcześniej Junior Wells, nowy album Duke'a Robillarda, Mannish Boys i wyzwanie - mocny jazz na bazie bluesa - Olivier Nelson - The Blues And The Abstract Truth.
Do ułyszenia Sławek

Jak zwykle we wtorek serdecznie zapraszam na 87 minut z cyklu:
" Przeżujmy To Jeszcze Raz"

Od godziny 23.01. na naszej scenie się pojawią kolejno :

Michael Hill .. jako sygnał audycji
Jason Buie 2008
Skrzek, Urny, Kawalec, Skolik Live - Zbrosławice 2001

Kącik Archeo :
W.C. Handy
Mamie Smith
Bessie Smith
Lonnie Johnson

Wild T & The Spirit
TSA
Bob Dylan 1965

Jeśli ktoś będzie się nudził przed telewizorem.. albo po prostu zapragnie - zapraszam pod gościnne skrzydełka Radia Ciechanów na 103.9 FM

Już jestem
Witam wszystkich Przyjaciół i tych ..może nawet niechętnych..
Zaniedbałem obowiązki nieco, ale nadrabiam w pośpiechu.
Dziś .. Ci, co grają i śpiewają na nasz program zapraszają

Jason Buie Band 2008
Skrzek, Urny, Kawalec, Skolik Live 2001
W.C. Handy
Mamie Smith
Bessie Smith
Lonnie Johnson
Wild T & The Spirit
TSA lirycznie i romantycznie..
Bob Dylan 1965

Teraz to tylko poukładam i dorobię ideologię, aby nabrało jakiegoś sensu zwłaszcza
Zapraszam do podsłuchu dowolnymi środkami od godziny 19.30 na 103.9 FM w Radiu KRC Ciechanów

OK.
Czyli Sittin' On Top Of The World zarejestrowane po raz pierwszy w 1930 przez Mississippi Sheiks. Posłuchajcie go TU
Muddy Waters chodził 10 mil by posłuchać Szejków.
Szejkowie Mississippi grali materiał dla białych i czarnych. Kiedy gitarzysta Walter Vinson pokazał temat skrzypkowi Lonniemu Chatmonowi, ten był bardzo zaskoczony. Lonnie Chatmon jako jeden z niewielu muzyków w Mississippi umiał czytać nuty. To on zaaranżował utwór. Na tradycyjny charakter tematu wskazuje również melodyczne podobieństwo z kompozycją znakomitego gitarzysty Tampy Reda, który w 1932 roku nagrał Things 'Bout Comin' My Way.
Dla porównania - TU
Kilka lat później na bazie tych tematów Robert Johnson nagrał/napisał Come On In My Kitchen - TU (1936).
Uwspółcześnił ten temat, jak Paweł wspominał Howlin' Wolf w 1957 roku. TU Na gitarze gra Hubert Sumlin, Hosea Lee Kennard, na pianinie, S. P. Leary - perkusja

Witam!
Taki temat, bo natrafiłem na swoją przedpodopową listę, artystów, których należało poznać.

Zaczniemy od kilku nazwisk. Sięgamy do początków.

- Charley Pattton,
- Blind Willie Johnson,
- Blind Lemon Jefferson,
- Blind Blake,
- Mississippi John Hurt,
- Lonnie Johnson,
- Son House,
- Blind Boy Fuller,
- Tampa Red,
- Robert Johnson,
- Furry Lewis,
- Leadbelly,
- Memphis Minnie,
- Skip James,
- Scrapper Blackwell,
- Big Bill Broonzy,
- Rev. Gary Davis,

Na razie wystarczy.
Pzdr Sław

Wspomniana wyżej seria "Blues Roots" obejmowała bankowo też jakieś 8 albumów (być może było ich więcej, ale nic mi o tym nie wiadomo). Konkretnie:
1. BIG JOE WILLIAMS / Ramblin’ And Wanderin’ Blues / Poljazz (seria BLUES ROOTS)
2. BLUES ALL AROUND MY BED / Featuring Leroy Dallas, Carl Hodges a.o. / Poljazz (seria BLUES ROOTS)
3. JOHN HENRY BARBEE / I Ain’t Gonna Pick No More Cotton / Poljazz (seria BLUES ROOTS)
4. CHAMPION JACK DUPREE / I’m Growing Older Evewry Day / Poljazz (seria BLUES ROOTS)
5. THE MISSISIPPI BLUES / Featuring Big Joe Williams, Johnny Young a.o. / Poljazz (seria BLUES ROOTS)
6. OTIS SPANN / Good Morning Mr. Blues / Poljazz (seria BLUES ROOTS)
7. SUNNYLAND SLIM / Sad And Lonesome Blues / Poljazz (seria BLUES ROOTS)
8. LONNIE JOHNSON / Swingin’ With Lonnie / Poljazz (seria BLUES ROOTS)

Info z bluestown.blogspot... :
Cast: :"Big" Jack Johnson Roosevelt "Booba" Barnes Junior Kimbrough Jessie Mae Hemphill R.L. Burnside Booker T. Laury
Lonnie Pitchford Jack Owens Bud Spires Jessie Mae's Fife and Drum Band Wade Walton Dave Stewart Robert Palmer - Narration
Tracks:
Memphis blues / Booker T. Laury
Jumper on the line / R.L. Burnside
Bouncing ball / Jessie Mae's Fife and Drum Band
You can talk about me / Jessie Mae Hemphill
Junior, I love you (All night long) / Junior Kimbrough
Heart broken man ; Ain't goin' to worry about tomorrow / Roosevelt "Booba" Barnes
Catfish blues ; Daddy, when is mama comin' home? / Big Jack Johnson
The devil ; Hard time killin' floor blues / Jack Owens and Bud Spires
Johnny stole an apple ; If I had possession over judgement day ; Come on in my kitchen / Lonnie Pitchford.

Dla leniwych, ale chętnych podaję przyjazne namiary:
Deep_Blues.part1.rar
Deep_Blues.part2.rar
Deep_Blues.part3.rar
Deep_Blues.part4.rar
polskich napisów - brak, ale przecież muzyka tu najważniejsza
(moderatorzy dla dobra sprawy niech przymkną oko )

Witam!
Zbliża się długi weekend, więc tym bardziej warto was wcześniej poinformować, co będzie grane. Najbliższa audycja Feelin' The Blues zapowiada się bardzo różnorodnie.

Oto najważniejsze punkty programu:

- Sean Costello i nowy album zmarłego niedawno bluesmana - We Can Get Together. Sean mimo młodego wieku zdołał wypracować sobie własne brzmienie w oparciu o najlepsze wzory bluesowe, soulowe i rhythm'n'bluesowe lat 50.

- gitarzysta jazzowy Jef Lee Johnson (występował w Warszawie z Ronalem Shannonem Jacksonem czy Jamesem Carterem) i grupa Blues Anatomy składa hołd pionierowi sztuki gitarowej Lonniemu Johnsonowi. Płyta nosi tytuł Rediscovering Lonnie Johnson. Nie omieszkam również uraczyć was solowymi nagraniami Johnsona. Lonnie grał z pionierami jazzu m.in. Louisem Armstrongiem czy Dukiem Ellingtonem, jego muzyka to absolutny kanon czarnej muzyki. Lonnie jako jeden z pierwszych grał techniką single note. Inspirował m.in. Roberta Johnsona, T-Bone Walkera, Charliego Christiana czy Django Reinhardta,

- Jason Ricci i jego nowy album Rocket Number 9 (od tytułu kompozycji Sun Ra) - Jason to jeden z najwybitniejszych wirtuozów harmonijki ustnej młodego pokolenia. Jego najnowszy album przynosi muzykę daleką od korzeni, pełną rockowych, funkowych i jazzowych odniesień, ale pozbawioną sztampowości.

Zapraszam serdecznie Sławek Turkowski

Witam!

Kurson, a o którą wypowiedź ci chodzi? Mogłem wspominać Costello, Currana, J. W. Jonesa czy Grossa - wszyscy sięgają do bluesa, który nie zaczyna się pod koniec lat 60. a nieco wcześniej. Każdy z nich gra nieco inaczej, najbardziej podobne mają głosy
Teraz nie mogę sobie pozwolić na opisywanie różnic, ale Currana puszczę przy najbliższej okazji.

Dzisiejsza audycja Feelin' The Blues zapowiada się bardzo różnorodnie.

Oto najważniejsze punkty programu:

- Sean Costello i nowy album zmarłego niedawno bluesmana - We Can Get Together. Sean mimo młodego wieku zdołał wypracować sobie własne brzmienie w oparciu o najlepsze wzory bluesowe, soulowe i rhythm'n'bluesowe lat 50.

- gitarzysta jazzowy Jef Lee Johnson (występował w Warszawie z Ronalem Shannonem Jacksonem czy Jamesem Carterem) i grupa Blues Anatomy składa hołd pionierowi sztuki gitarowej Lonniemu Johnsonowi. Płyta nosi tytuł Rediscovering Lonnie Johnson. Nie omieszkam również uraczyć was solowymi nagraniami Johnsona.

- Jason Ricci i jego nowy album Rocket Number 9 (od tytułu kompozycji Sun Ra) - Jason to jeden z najwybitniejszych wirtuozów harmonijki ustnej młodego pokolenia. Jego najnowszy album przynosi muzykę daleką od korzeni, pełną rockowych, funkowych i jazzowych odniesień, ale pozbawioną sztampowości.

- NIPU - czyli wątek polski, grupa z Krakowa, grająca rock'n'rolla z elementami bluesa - http://www.nipu.info/

- Todd Wolfe - gitarzysta blues-rockowy, na codzień ceniony sideman, między innymi wspierał Sheryl Crow.

Zapraszam serdecznie Sławek Turkowski

Witam!
Dzisiejsza audycja Feelin' The Blues zapowiada się bardzo różnorodnie.

Oto najważniejsze punkty programu:

- Sean Costello i nowy album zmarłego niedawno bluesmana - We Can Get Together. Sean mimo młodego wieku zdołał wypracować sobie własne brzmienie w oparciu o najlepsze wzory bluesowe, soulowe i rhythm'n'bluesowe lat 50.

- gitarzysta jazzowy Jef Lee Johnson (występował w Warszawie z Ronalem Shannonem Jacksonem czy Jamesem Carterem) i grupa Blues Anatomy składa hołd pionierowi sztuki gitarowej Lonniemu Johnsonowi. Płyta nosi tytuł Rediscovering Lonnie Johnson. Nie omieszkam również uraczyć was solowymi nagraniami Johnsona.

- Jason Ricci i jego nowy album Rocket Number 9 (od tytułu kompozycji Sun Ra) - Jason to jeden z najwybitniejszych wirtuozów harmonijki ustnej młodego pokolenia. Jego najnowszy album przynosi muzykę daleką od korzeni, pełną rockowych, funkowych i jazzowych odniesień, ale pozbawioną sztampowości.

- NIPU - czyli wątek polski, grupa z Krakowa, grająca rock'n'rolla z elementami bluesa - http://www.nipu.info/

- Todd Wolfe - gitarzysta blues-rockowy, na codzień ceniony sideman, między innymi wspierał Sheryl Crow.

Zapraszam serdecznie Sławek Turkowski

NORWOOD "PONY" POINDEXTER

Ur. 08.02.1926 w Nowym Orleanie
Zm. 14.04.1988 w Oakland

Amerykański saksofonista jazzowy. Zaczynał od gry na klarnecie, przechodząć do saksofonu altowego i tenorowego. W latach 1947-50 grał w Billy Eckstine Big Band, a na początku lat 50-tych w zespole Lionela Hamptona. w latach 50-tych współpracował m.in. z takimi muzykami jak; Nat King Cole, T-Bone Walker czy Jimmy Whiterspoon. W latach 60-tych grał w zespole wspomagającym trio Lambert, Hendricks and Ross.

LONNIE JOHNSON
Alonzo Johnson

Ur. 08.02.1899 w Nowym Orleanie
Zm. 16.06.1970 w Toronto

Amerykański gitarzysta i wokalista. Pierwszym instrumentem, na którym Johnson uczył się grać były skrzypce, następnie gitara, potem kontrabas i fortepian. Jeszcze jako nastolatek zarabiał pieniądze grając na skrzypcach w duecie ze swoim bratem Jamesem Steady Rollem Johnsonem.
Johnson wygrał konkurs bluesowy w teatrze Bookera T. Washingtona, w którym nagrodą była sesja nagraniowa dla firmy OKeh, która miała miejsce w 1925r.
Grał na płytach Louisa Armstronga i Duke'a Ellingtona oraz w duecie z Eddy Langiem. W 1929r. odbył tournee z Bessie Smith. Występował też z Sonny Boy Willliamsonem I.
Nowości, które wprowadził do gry (jak np. specyficzne kontramelodie) głęboko wpłynęły na takich gitarzystów jak Charlie Christian i Django Reinhardt.

więcej tu:
http://pl.wikipedia.org/wiki/Lonnie_Johnson

Lonnie Johnson - Another Night to Cry, 1963
http://www.youtube.com/watch?v=RSa_JluRs4E&feature=related

Dzisiejsi "recyklingowcy" do dziś nagrywają te wszystkie stare tematy (Taj Mahal, Geremia, Boo Binder itp.).
A Bo Carter, Frank Hutchinson i wielu innych, to byli prawdziwi zawodowi muzycy, umiejący się znaleźć w różnych konwencjach. Dla większości "druciarzy" ich gitariada, to czarna magia. Dla mnie te dziady są klasykami i już. Na weenie Radio jest ponad 11 tys. pozycji country bluesa! To o czymś świadczy, nie?
Zastanawiam się nawet nad kupnem 2CD Hutchinsona. I wtedy dokładnie postudiuję sobie jego patenty gitarowe .
Wiem, że ludzie słuchają takiej muzyczki z uśmiechem politowania. Ale ja od E.Claptona wolę np. duet Eddie Lang&Lonnie Johnson. Tu zahaczę o temat poruszony przez Marka Wojtowicza. Dlaczego tylko blues z rockiem jest zauważany (odpowiadam: bo blues dziś jest postrzegany przede wszystkim jako egzotyczna i juz niemodna inspiracja rockowców)?
A dlaczego blues nie może być kojarzony z hillibilly, czy innymi odmianami białego folka?

Cytat:

Dzisiejsi "recyklingowcy" do dziś nagrywają te wszystkie stare tematy (Taj Mahal, Geremia, Boo Binder itp.).
A Bo Carter, Frank Hutchinson i wielu innych, to byli prawdziwi zawodowi muzycy, umiejący się znaleźć w różnych konwencjach. Dla większości "druciarzy" ich gitariada, to czarna magia. Dla mnie te dziady są klasykami i już. Na weenie Radio jest ponad 11 tys. pozycji country bluesa! To o czymś świadczy, nie?
Zastanawiam się nawet nad kupnem 2CD Hutchinsona. I wtedy dokładnie postudiuję sobie jego patenty gitarowe .
Wiem, że ludzie słuchają takiej muzyczki z uśmiechem politowania. Ale ja od E.Claptona wolę np. duet Eddie Lang&Lonnie Johnson. Tu zahaczę o temat poruszony przez Marka Wojtowicza. Dlaczego tylko blues z rockiem jest zauważany (odpowiadam: bo blues dziś jest postrzegany przede wszystkim jako egzotyczna i juz niemodna inspiracja rockowców)?
A dlaczego blues nie może być kojarzony z hillibilly, czy innymi odmianami białego folka?

Pablito, a dlaczegóż to ów Hutchinson tak cię urzekł? Może kupimy te 2 cd na spółkę
A co do popularności blues-rocka w porównaniu z "nie-blues-rockiem" to myślę, że jest tak, że większość naszych fanów bluesa słucha na co dzień więcej rocka, szczególnie gitarowego, więc siłą rzeczy zahacza o bluesa. W Europie się bluesa od zawsze poznawało w ten sposób. Kto w Polsce słucha hillbilly? Kto białego folku, który inspiruje Phelpsa? Nikt lub tak niewiele osób, że blues to przy tym muzyka mas. W innym temacie rozmawiacie o popularności akustycznego bluesa. Ale czy np. blues z zachodniego wybrzeża jest popularniejszy? Czy Piazza jest dużo bardziej popularny od np. Paula Rishella? Wątpię.

Cytat:

B.B.King myśli Pan o płycie “One Kind Favor“

1. See That My Grave Is Kept Clean (Lemon Jefferson)
2. I Get So Weary (T-Bone Walker)
3. Get These Blues Off Me (Lee Vida Walker)
4. How Many More Years (Chester Burnett)
5. Waiting For Your Call (Oscar Lollie)
6. My Love Is Down (Lonnie Johnson)
7. The World Is Gone Wrong (Walter Vinson & Lonnie Chatmon)
8. Blues Before Sunrise (John Lee Hooker)
9. Midnight Blues (John Willie “Shifty” Henry)
10. Backwater Blues (Big Bill Broonzy)
11. Sitting On Top Of The World (Walter Vinson & Lonnie Chatmon)
12. Tomorrow Night (Lonnie Johnson)

nie słyszałem jej, ale czytałem pochlebne opinie. Co Pan dzisiaj zaprezentuje ?

Przyznam się że nie słyszałem jeszcze tego krązka! Tylko jeden fragment właśnie u Rysia przed tygodniem!!!

Moich ulubionych gitarzystów mógłbym podzielić na dwie kategorie: Wiejski Blues i Miejski Blues

Wiejski Blues:
Son House
Fred McDowell
Scrapper Blackwell
Robert Johnson
Skip James
Charlie Patton
Big Joe Williams

Miejski blues:
T-Bone Walker
Lonnie Johnson
John Lee Hooker

Poszukaj ich na YouTubie, na prawdę warto

Pozdrawiam!

Cytat:

Lonnie Johnson z której płyty ?

Wyszło coś takiego kiedyś pt." Me and my crazy self" . Postanowiłem tylko przybliżyć postać, płyta została wylosowana przypadkowo dość..

Cytat:

Lonnie Johnson z której płyty ?

Wyszło coś takiego kiedyś pt." Me and my crazy self" . Postanowiłem tylko przybliżyć postać, płyta została wylosowana przypadkowo dość..
no melduje że odnalazłem w moich zbiorach takową płytę

Cytat:

Ogłaszam niniejszym, że dziś Wieczorową Porą w radiu KRC zagrają:

The Climax Chicago Blues Band 1968
Climax Blues Band 1975
Lonnie Johnson
Muddy Waters, Johnny Winter, James Cotton Live 1977
Todd Wolfe Blues Project Live 1999
Led Zeppelin Live 1972

Zapraszam tradycyjnie ok. godziny 19.30 na 103.9 FM.
Do usłyszenia..?

No to lubię

Ogłaszam niniejszym, że dziś Wieczorową Porą w radiu KRC zagrają:

The Climax Chicago Blues Band 1968
Climax Blues Band 1975
Lonnie Johnson
Muddy Waters, Johnny Winter, James Cotton Live 1977
Todd Wolfe Blues Project Live 1999
Led Zeppelin Live 1972

Zapraszam tradycyjnie ok. godziny 19.30 na 103.9 FM.
Do usłyszenia..?

NO TO SKORO NIKT NIC NIE "MÓWI" - Kończymy publikację drugą pięćdziesiątką.

51. Let The Good Times Roll - Louis JORDAN
52. Pride and Joy - Stevie Ray VAUGHAN
53. Pony Blues - Charley PATTON
54. The Sky Is Crying - Elmore JAMES
55. Catfish Blues - Robert PETWAY
56. Highway 49 - Big Joe WILLIAMS
57. See That My Grave Is Kept Clean - Blind Lemon JEFFERSON
58. Blues Before Sunrise - Leroy CARR & Scrapper BLACKWELL
59. Baby Please Don't Go - Big Joe WILLIAMS
60. Bumble Bee - Memphis MINNIE
61. I'm Ready - Muddy WATERS
62. It Hurts Me Too - Elmore JAMES
63. Stop Breakin' Down - Robert JOHNSON
64. Texas Flood - Stevie Ray VAUGHAN
65. I'm In The Mood - John Lee HOOKER
66. Me and The Devil Blues - Robert JOHNSON
67. The Walkin' Blues - Taj MAHAL
68. 'Taint Nobody's Bizness If I Do - Bessie SMITH
69. It's Tight Like That - Tampa RED
70. Love In Vain - Robert JOHNSON
71. Evil - Willie DIXON
72. Baby Scratch My Back - Slim HARPO
73. Wang Dang Doodle - Koko TAYLOR
74. On The Road Again - CANNED HEAT
75. Rock Me Mama - Arthur 'Big Boy' CRUDUP
76. Three O'Clock Blues - B.B. KING
77. Tomorrow Night - Lonnie JOHNSON
78. Boom Boom Out Go The Lights - Little WALTER
79. The Same Thing - Willie DIXON
80. West Coast Blues - Blind BLAKE
81. How Many More Years - Howlin' WOLF
82. Cryin' Shame - Lightnin' HOPKINS
83. Rollin & Tumblin - Elmore JAMES
84. Everyday I Have The Blues - B.B. KING
85. Messin Around - Memphis SLIM
86. Blues After Hours - Pee Wee CRAYTON
87. Eyesight To The Blind - Sonny Boy WILLIAMSON II
88. CC Rider - Ma RAINEY
89. I'm Tired - Savoy BROWN
90. Graveyard Dream Blues - Ida COX
91. Beaver Slide Rag - Peg Leg HOWELL
92. Key To The Highway - Big Bill BROONZY
93. Messin' With The Kid - Junior WELLS
94. The Seventh Son - Willie DIXON
95. As The Years Go Passing By - Albert KING
96. We're Gonna Make It - Little MILTON
97. Drinking Wine Spo-Dee-O-Dee - Stick McGHEE
98. Hard Luck Blues - Roy BROWN
99. Black Magic Woman - FLEETWOD MAC
100. Stone Crazy - Buddy GUY

i to by było na tyle

MAGIC SAM
-Samuel Gene Maghett.

Urodził się 72 lata temu - 14 lutego 1937r. Grenada;Missisipi
Zmarł w wieku 32 lat ( atak serca) - 01.12.1969 Chicago

Gitarzysta,wokalista, kompozytor.Współtwórca chicagowskiego bluesa z West Side.
Magic Sam całkowicie zrewolucjonizował bluesowy styl gry na gitarze i niemal o epokę wyprzedził takich muzyków jak Muddy Waters, Little Walter czy Jimmy Rogers.
Natomiast dla takich bluesmenów jak Jimmy Johnson, Lonnie Brooks czy Robert Racy stał się drogowskazem, którym podążyli w swojej muzycznej karierze.

Bluesa zaczął grać w tawernach dzielnicy Chicago - South Side w zespole z Sylem Johnsonem i Mackiem Thompsonem.Od 1955 r przyłączył się do zespołu swojego wuja - Shakeya Jake'a.
mając niespełna dwadzieścia lat podpisał swój pierwszy kontrakt z wytwórnią Eli Toscano's Cobra Records. Debiutancki singiel muzyka – „All Your Love” – stał się w niedługim czasie wielkim przebojem i do dziś najbardziej rozpoznawalnym utworem Magic Sama.
Sporadycznie grywał z Muddy Watersem.
W 1957-58 nagrywał dla wytwórni Cobra.Na początku lat 60.nagrywał dla wtwórni Chief.Jego muzyka stanowiła novium, na chicagowskim rynku,zdominowanym przez wytwórnię Chess i związanych z nią bluesmenów.
Występował również w rozgłośni radiowej WOPA w programie disc jockeya "Big" Billa Hilla.Potem,krótko przebywał w więzieniu ( za dezercję z wojska)
W 1966 nagrywał dla wytwórni Crash,następnie Delmark wydała uznawany za jeden z najważniejszych albumów w historii chicagowskiego bluesa - " West Side soul".
W 1969 r Magic przyjechał do Europy z American Folk Blues Festival.Koncertował w Royal Albert Hall.

W 1982 r., Sam został pośmiertnie wprowadzony do Blues Hall of Fame.

Magic Sam - I Wanna Boogie
http://www.youtube.com/watch?v=rGqAd3hCccs
Magic Sam / Easy Baby
http://www.youtube.com/watch?v=N6m8qweJ9Lw
Magic Sam - I Have The Same Old Blues
http://www.youtube.com/watch?v=0ScsUUNiuoQ

Wszystkim spragnionym większej dawki muzyki Lonniego Johnsona polecam czteropłytowy zestaw nagrań L.J. wydany przez wytwórnię Proper. Nazywa się to "Lonnie Johnson - The Original Guitar Wizard". Ok. 100 nagrań z lat 1927-52, książeczka z całą historią kariery Lonniego. Nie wiem ile to kosztowało, bo dostałem w prezencie, ale gorąco polecam!!!

GLORYTELLERS /ex Karate/
17.09 20:00 Klub Dragon / Poznań
bilety 10/15 pln
do nabycia: Klub Dragon, CIM
rezerwacja: dragon@krzyk.pl

http://www.myspace.com/glorytellers

Siłą napędową Glorytellers jest gitarzysta/wokalista/kompozytor Geoff Farina, znany przede wszystkim jako lider wymykającego się szufladkom zespołu Karate. Farina zaprosił do współpracy bębniarza z Karate - Gavina McCarthy oraz Joshua Larue (Him, Mice Parade). Tym razem artysta proponuje repertuar ocierający się o neo-folk połączony z gitarową psychodelią spod znaku Spaceman 3.

Latem 2005 roku, Farina skomponował wiele piosenek na „Flamenca Bianca” (tania gitara zrobiona z drzewa cyprysu) w małym pokoju w Chievolis, niewielkiej wiosce we włoskich Dolomitach. Delikatne, akustyczne aranżacje piosenek zachowały iddyliczny czar okoliczności przyrody, w jakich były nagrywane, i są tak bezpośrednie, że wręcz umieszczają słuchacza na werandzie, gdzie zdarzało się zespołowi robić próby. Piosenki te zostały nagrane w 2006 r. z pomocą perkusisty Luthera Graya III (Ida, Joe Morris Trio) i inżyniera/akustyka Andy’ego Honga, który nagrał większą część dorobku Karate. Farina i Hong spędzili niezliczoną ilość godzin w bostońskim studio Andy'ego eksperymentując, często zmieniając koncepcję, miksując te 10 piosenek aż do momentu, kiedy nierzadko osobliwe aranże okrzepły.

W 2007 Farina zebrał skład koncertowy z gitarzystą Joshem Larue (Mice Parade, HiM) i bębniarzem Gavinem McCarthy (Karate, Cul De Sac). Ty Citerman (Gutbucket) przejął obowiązki gitarzysyty na początku 2008 roku, kiedy Larue zrobił sobie przerwę na ojcostwo. Mimo że zespół brzmi nieco jak Karate, Secret Stars i inne związane z Fariną projekty, Glorytellers są niewątpliwe wynikiem muzycznych fascynacji undegroundem lat 80-tych, czasu ich dojrzewania. Ich pierwszymi muzycznymi miłościami były takie zespoły jak The Minutemen, Gray Matter, Beefeater, Dream Syndicate, Spacemen 3, The Raincoats, The Fall, Wire, The Smiths, The Effigies, Squirrel Bait, Crass, Pere Ubu, The Gun Club i Killing Joke.

Piosenki grupy wyrażają też miłość Fariny dla wczesnej muzyki amerykańskiej, gęstych ragtime'owych gitar Blind Blake'a i Rev. Gary'ego Davisa, wczesnego bluesa Roberta Pete'a Williamsa, Geeshie Wiley, Willie Johnsona, oczyszczającej akustycznej muzyki Roscoe Holcom, Robbie Basho, Skip James, Sonny Terry and Brownie McGee, narracyjnego pieśniarstwa The Band, Leonarda Cohena, Mose Allison, Merle Haggard, Grama Parsonsa i Boba Dylana, impresjonistycznych harmonii pianistów Andrew Hilla, Jelly Rolla Mortona, Billa Evansa i stylu gitarzystów elektrycznych, jak Jim Hall, Lonnie Johnson, Johnny Smith, Otis Rush, Grant Green.

Na występ formacji mamy dwie podwójne wejściówki. Żeby je zdobyć, należy wysłać na adres konkurs@screenagers.pl maila, podając w treści swoje dane (imię, nazwisko, miejscowość), natomiast w temacie nazwę grupy. Na maile czekamy do wtorku 09.09. Spośród wszystkich wylosujemy dwóch szczęśliwców, którzy otrzymają po jednym zaproszeniu. Ogłoszenie wyników 10.09.

Lonnie Johnson z której płyty ?

Cytat:

J
W.C. Handy
Mamie Smith
Bessie Smith
Lonnie Johnson

o ranyyyyyyyyyy !!!!!

Będę

Jasse "Baby Face" Thomas

Urodził się 98 lat temu , 3 lutego 1911 w Logansport w stanie Luizjana.
Zmarł w wieku 84 lat 13.08.1995 Luizjana

Wykonawca teksańskiego bluesa.Wokalista, gitarzysta,kompozytor bluesowy.

W Teksasie poznał Lonnie Johnsona,który miał wpływ na jego styl gry, inną poznaną osobą był Blind Lemon Jeferson.
Grał z Texas Aleksandrem.Uczestniczył w sesjach nagraniowych Bessie Trucker .W Los Angeles ( 1937) poznał T-Bone Walkera.Pod wpływem Nat "King"Cole'a komponował w stylu jump bluesa.
W drugiej połowie lat 50. porzucił muzykę na rzecz bycia diakonem Kościoła babtystów.W połowie lat 70 powrócił jednak na łono muzyki bluesowej.
Otworzył na krótko własny klub i załozył własną wytwórnię Red River.Na krótko przed śmiercią nagrał album
Lookin'For That Woman

*****************
****************

Jody Williams
-Joseph Leon Williams

Urodził się 74 lata temu - 3 luty 1935 Mobile, Alabama

Wokalista, kompozytor.Bardzo ceniony gitarzysta wśród weteranów chicagowskiej sceny
W 1950 roku dołączył do zespołu Bo Diddleya. Bo, pomagał mu opanować podstawy gry na gitarze.Wkrótce uczeń przerósł mistrza. Rok później Jody wraz z basistą Roosveltem Jacksonem załozył swój pierwszy zespół.
W 1954 roku dołączył do zespołu Howlin'Wolfa.W roku 1956 grał z Billym Boyem Arnoldem i Memphis Slimem.
Uczestniczył w sesjach - Otisa Spanna, Jimmy'ego Rogersa, Bo Diddleya,Williego Dixona, Billy'ego Boya Arnolda i Otisa Rusha.
Nagrywał również pod pseudonimami -
* Sugar Boy Williams
* Little Joe Lee
* Little Papa Joe
W drugiej połowie lat 60. przestał zajmować się muzyką.Studiował elektronikę i pracował w firmie Rank Xerox,trudniąc się konserwacją komputerów.
Na scenę powrócił w 2000 roku,dwa lat później wydał pierwszy własny album Return Of Legend
W Polsce wystąpił w 2003 roku podczas festiwalu Rawa Blues

*******************
*******************

Johnny "Guitar" Watson

Urodził się 74 lata temu w Houston ,Teksas - 03.02.1935
Zmarł w wieku 61 lat- 17.05.1996 w Jokohamie ( Japonia), podczas trasy koncertowej ( zawał serca)

Wokalista, gitarzysta, pianista, kompozytor.
zadebiutował w klubach Houston grając jazz i blues,m.in. ż Albertem Collinsem i J. Copelandem.
W 1951 roku założył własny zespół,rok później dokonał pierwszych nagrań dla wytwórni Combo z grupą The Mellowtones- Chucka Higinsa.
W 1953 roku jako Yung Johny Johnson nagrywał dla wytwórni Federal.Występował z Guitar slimem.Kiedy poznał Clarence'a Browna ,postanowił nauczyć się gry na gitarze.
W latch 50. stał się jednym z najbardziej znaczących gitarzystów z Zachodniego Wybrzeża.
Współpracował jako muzyk sesyjny z Little Richardem,The Olympics i [b] Johnnym Otisem.W 1964 roku zrealizował jazzowy album dla wytwórni Chess.
Na początku lat 70 porzucił bluesa dla funky,soul i disco. Współpracował z Zappą - nagrał z nim album " One Size Fits II"
Watson wywarł wpływ na takich gitarzystów jak Hendix,Zappa,czy Clapton.

********************
********************

Victoria Spive & Lonnie Johnson ------- Idle Hours

Lonnie Johnson------- Mr.Johnson Blues

świetny temat Słowa uznaję za integralną cześć utworów bluesowych, wzajemnie uzupełniając się z muzyką. Nie uważam jednak żeby słuchać bluesa koniecznie należało tłumaczyć i rozumieć wszystko, jednak ja człowiek wsłucha się w niektóre teksty to naprawdę muzyka staję sie pełniejsza, odbiór jest lepszy a często na twarzy pojawia się wielki bądź jeszcze większy

pomocny w rozumieniu tekstu prócz typowej znajomość angielskiego, znakomicie sprawdza się również ten blues-dictionary tutaj też ( nawet lepsza wersja ale czasem się nie wczytuje ) http://blueslyrics.tripod.com/blueslanguage.htm

no ale jak widzę mamy zajmować się kawałkami bardziej wesołymi. Na dzień dobry nieco z Lonnie Johnsona. Ten elegancki Jegomość, uwielbiany przez jazzmanów w kwestii słów zaskakuję niebywale............

Z płyty "Blues and Ballads" Lonnie Johnson & Elmer Snowden

“Mr. Jelly Roll Baker"

audio

“Mr. Jelly Roll Baker, let me be your slave,
When Gabriel blows his trumpet, then I’ll rise from my grave,
For some of your good jelly roll, crazy ‘bout that good jelly roll.
You know it’s good for the sick, and it’s good for the young and old.”

Says, “Can I put in my order for two weeks ahead?
I’d rather have your jelly roll than my home-cooked bread.
I’m crazy ‘bout that jelly, crazy ‘bout that good jelly roll.”
She says, “I love your jelly, it’s good to my worried soul.”

There was a man in the hospital, shot all full of holes.
Nurse left a man dyin’ to go get some good jelly roll.
Says, “I’ve got to have my jelly, crazy ‘bout that good jelly roll.”
Says, “I’d rather let him lose his life, than to miss my good jelly roll.”

She says, “Mr. Jelly Roll Baker, can I be your slave?
When Gabriel blows his trumpet, then I’ll rise from my grave,
For some of your good jelly roll, crazy ‘bout that good jelly roll.”
Says, “I love your jelly, it’s good to my worried soul.”

She says, “Can I put in my order for two weeks ahead?
I’d rather have your jelly roll than my home-cooked bread.
I’m crazy ‘bout that jelly, crazy ‘bout that good jelly roll.”
She says, “I love your jelly, its good to my worried soul.

St Louis Blues

audio

If I'm feelin' tomorrow, baby, like I feel today,
If I'm feelin' tomorrow, baby, like I feel today,
Get my big leg woman, and make my get-away.

If you don’t like my peaches, baby, don’t you shake my tree.
If you don’t like my peaches, baby, don’t you shake my tree.
You just stay outa my bus’ness, let my peaches be.

St. Louie woman, she loves a diamond ring,
Oh, she leads that man around, by her apron string.
How they love it, how they crave it.
Wasn't for the powder, and the store-bought hair,
Me an’ that gal I love, couldn't go nowhere! Yeah, the reason why –

‘Cause, I’ve got ninety-nine women, only need one more.
Got ninety-nine women, only need one more.
Find that bow-legged woman, I’ll let that ninety-nine go.

Yes, what makes my grandma, love my granddad so?
What makes my grandma, love my granddad so?
He’s got that same ol’ jive had at ninety-eight years ago.

Hmm Lonnie Johnson mi przychodzi do głowy ale nie kojarzę żadnego "Johnson's Blues" w jego wykonaniu To on?